مقدمه: از آنجا که معلولیت ممکن است با اختلالات عملکردی همراه باشد و ورزش می‌تواند میزان ناتوانی را کاهش داده و یا عملکرد افراد را حفظ نماید لذا در این پژوهش بر آن شدیم که اثر یک دوره تمرین مقاومتی منتخب ناحیه شانه بر قدرت، درد و عملکرد افراد استفاده‌کننده از ویلچر دستی را مورد مطالعه قرار دهیم.


هدف: مطالعه اثر تمرینات قدرتی- استقامتی فزاینده (تمرین درمانی) و تحریک الکتریکی در کوتاه مدت بر پارامترهای الکترونوروگرافی عصب فوق کتفی در بازیکنان والیبال مبتلا به سندرم تحت خاری.
روش: دوازده بازیکن والیبال شرکت کننده در سوپرلیگ کشور (میانگین سنی ۲۴٫۵±۴٫۵ سال، قد ۱۹۲٫۵±۱٫۵ سانتی متر، وزن ۸۶٫۲±۶٫۴ کیلوگرم، سابقه فعالیت ۸٫۵±۴ سال و عضویت در تیم ملی ۴٫۲±۲٫۸ سال) مبتلا به سندرم عضله تحت خاری بودند، و با تست های تشخیص شامل: الکترومیوگرافی، الکترونوروگرافی، اندازه گیری قدرت در حرکت چرخش به خارج بازو و بررسی وضعیت ظاهری قسمت خلفی کتف (آتروفی ظاهری)، ابتلای آن ها به این سندرم تایید شد؛ آن ها به طور تصادفی در دو گروه شش نفره تمرین درمانی و تحریک الکتریکی قرار گرفتند.


نویسندگان
فریبا قادری ؛ امیر مسعود عرب؛ افسون نودهی ‏مقدم؛ مهدی رهگذر

چکیده

هدف: با توجه به استفاده وسیع از مطالعات الکترومیوگرافی کینزیولوژیک، نرمال‏سازی داده‏های خام هر عضله، برای امکان مقایسه صحیح مقادیر حاصله از افراد و عضلات مختلف ضروری است. رایج‏ترین روش نرمال‏سازی داده‏ها، استفاده از حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات در وضعیت از پیش تعریف شده به‏عنوان علامت الکترومیوگرافی مرجع است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تکرارپذیری حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه در وضعیت آزمون Empty can و بررسی ارتباط آن با حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه انجام شد.
مواد و روش‏ها: ثبت سطحی فعالیت الکترومیوگرافی از ۴ عضله (دلتوئید قدامی، میانی و تراپزیوس فوقانی و تحتانی) در ۲۰ فرد سالم (۱۰ زن و ۱۰ مرد، در دامنه سنی ۹۲/۸±۲۵/۳۱) صورت گرفت و نیروی عضلانی توسط دستگاه دینامومتر ثبت شد. در هر بررسی سه تکرار صورت گرفت.
نتایج: طبق نتایج به‏دست آمده سطح تکرارپذیری در همان روز قابل قبول (۹۵ درصدICC>) ولی در بررسی تکرارپذیری در جلسه بعد، ICC از سطح پایینی برخوردار بود.
حداکثر نیروی عضلانی دینامومتر با حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه ارتباط معنی‏داری نداشت.
نتیجه‏گیری: به‏نظر می‏رسد نتایج تکرارپذیری به دلیل تفاوت در نحوه قرارگیری الکترودها در روزهای مختلف و شرایط فیزیکی و روانی افراد در ترتیب و مقدار عملکرد عضلات در فعالیت مورد بررسی و دامنه حرکتی وسیع شانه و حرکات جبرانی است.
کلیدواژه هاالکترومیوگرافی؛ تکرارپذیری؛ حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک؛ شانه
 

لینک دانلود کامل مقاله :

http://journals.modares.ac.ir/article_6134.html