مقدمه

بقراط اولین کسی بود که در ۴۰۰ سال قبل از میلاد مشکلات بالینی مربوط به آسیب های غضروف مفصلی را تشخیص داد. به نظر می رسد شاگردش هردیکوس[۱] اولین پزشک ورزشی باشد که ورزشکاران المپیکی را تحت درمان قرار داده است. ضربه یا برخوردهایی که به صورت ناگهانی یا مکرر اتفاق می افتد می تواند باعث آسیب غضروف مفصلی و استخوان تحت غضروفی گردد. واکنش جبرانی به آسیب غضروف مفصلی محدود است. غضروف فاقد عروق خونی است بنابراین آسیب های غضروفی و استخوان تحت غضروفی به خونریزی منجر نمی شوند و لخته خون تشکیل نمی شود تا بتواند نقص غضروفی را پر کند. کوندروسیت ها نمی توانند به محل آسیب مهاجرت نموده و در موضع تجمع کنند.


مقدمه

فوتبال یکی از پر طرفدارترین ورزش های جهان است که حدوداً بیش از ۲۰۰ میلیون مرد و ۲۱ میلیون زن در سازمان فیفا‌ ثبت نام کرده است. علی رغم گسترده بودن این ورزش و این حقیقت که زانو از لحاظ آسیب های ورزشی در درجه دوم قرار دارد و با وجود اینکه رباط صلیبی خلفی محکمترین رباط صلیبی زانوست و به عقیده ی عداه ای ثبات دهنده اولیه زانو به حساب می آید، اطلاعات کمی درباره توزیع آسیب های رباط صلیبی خلفی‌ در بین افرادی که به این ورزش می پردازند در دست می باشد.


مقدمه

در صورتی که در آسیب های سمت خارجی زانو ساختارهای خارجی و خلفی-خارجی به عنوان دو مجموعه مجزا در نظر گرفته می شوند و هر دوی آن ها در کنترل شلی واروسی و چرخش خارجی سهیم اند، آسیب های طرف داخلی زانو به آسیب هایی گفته می شود که قسمت سطحی رباط طرفی داخلی را درگیر می کند. در واقع قسمت داخلی زانو یک ساختار بسیار پیچیده تری است و گوشه ی خلفی-داخلی زانو با کمک اجزای ثبات دهنده ی پویا و ایستای خود در ثبات داخلی زانو، کنترل چرخش، ثبات منیسک داخلی و کنترل ثبات قدامی زانو (در بی کفایتی های رباط صلیبی قدامی) نقش مهمی دارد.


مقدمه

آسیب رباط صلیبی قدامی در فعالیت های ورزشی بخصوص در ورزشکاران حرفه ای یک آسیب شایع می باشد. عملکرد نامناسب رباط صلیبی قدامی باعث افزایش حرکت رو به جلو (بی ثباتی اولیه یا مستقیم) و چرخش محوری داخلی درشت نی می شود. روش متداول بازسازی آسیب حاد و مزمن رباط صلیبی قدامی، بازسازی تک باندلی می باشد که توسط بیشتر جراحان ارتوپدی مورد استفاده قرار می گیرد. آسیب رباط صلیبی قدامی به وسیله معاینه بالینی و تصاویر ام.آر.آی به راحتی قابل تشیخص می باشد.


هدف: بررسی ارتباط نشانگان عدم تعادل عضلانی ناحیه کمری – لگنی (نشانگان متقاطع لگنی) که شامل ترکیب کوتاهی عضلات وضعیتی (Postural) همراه با ضعف عضلات فازیک این ناحیه است، با قوس کمری و کمردرد مزمن هدف این مطالعه می‌باشد.