مقدمه: از آنجا که معلولیت ممکن است با اختلالات عملکردی همراه باشد و ورزش می‌تواند میزان ناتوانی را کاهش داده و یا عملکرد افراد را حفظ نماید لذا در این پژوهش بر آن شدیم که اثر یک دوره تمرین مقاومتی منتخب ناحیه شانه بر قدرت، درد و عملکرد افراد استفاده‌کننده از ویلچر دستی را مورد مطالعه قرار دهیم.


چکیده:

زمینه و هدف: شکی نیست که بیماران مبتلا به کمردرد نسبت به افراد سالم، از بدنشان به نحو متفاوتی استفاده می کنند. هدف این مطالعه مروری بررسی خصوصیات بیومکانیکی است که ممکن است در ورزشکاران مبتلا به کمردرد مشاهده شود.


هدف: هدف این پژوهش بررسی ۶ هفته برنامه تمرینی ثبات مرکزی بر میزان زمین خوردن سالمندان است.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، ۴۰ نفر از زنان سالمند (میانگین سن: ۶۶٫۲۰±۵٫۹۸ سال، وزن: ۶۲٫۶۰±۵٫۷۸ کیلوگرم، قد: ۱۵۹٫۹۴±۷٫۸ سانتی متر)، به طور داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها یک هفته قبل از شروع تمرینات ثبات مرکزی، بر اساس نمرات آزمون تعادلی برگ به دو گروه «با خطر زمین خوردن کم» (گروه ۱) و «با خطر زمین خوردن زیاد» (گروه ۲) تقسیم شدند.


هدف: تعیین تاثیر ۷ هفته تمرینات اصلاحی را بر زاویه کیفوز پشتی دانشجویان پسر مبتلا به هایپرکیفوزیس و مطالعه تغییرات زاویه کیفوز پس از یک دوره ۴ ماهه. روش کار: در این کارآزمایی بالینی، ۲۵ نفر از داوطلبان به روش هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (۱۲ نفر) و کنترل (۱۳ نفر) تقسیم خواهند شد.


هدف: مطالعه اثر تمرینات قدرتی- استقامتی فزاینده (تمرین درمانی) و تحریک الکتریکی در کوتاه مدت بر پارامترهای الکترونوروگرافی عصب فوق کتفی در بازیکنان والیبال مبتلا به سندرم تحت خاری.
روش: دوازده بازیکن والیبال شرکت کننده در سوپرلیگ کشور (میانگین سنی ۲۴٫۵±۴٫۵ سال، قد ۱۹۲٫۵±۱٫۵ سانتی متر، وزن ۸۶٫۲±۶٫۴ کیلوگرم، سابقه فعالیت ۸٫۵±۴ سال و عضویت در تیم ملی ۴٫۲±۲٫۸ سال) مبتلا به سندرم عضله تحت خاری بودند، و با تست های تشخیص شامل: الکترومیوگرافی، الکترونوروگرافی، اندازه گیری قدرت در حرکت چرخش به خارج بازو و بررسی وضعیت ظاهری قسمت خلفی کتف (آتروفی ظاهری)، ابتلای آن ها به این سندرم تایید شد؛ آن ها به طور تصادفی در دو گروه شش نفره تمرین درمانی و تحریک الکتریکی قرار گرفتند.