مقدمه: از آنجا که معلولیت ممکن است با اختلالات عملکردی همراه باشد و ورزش می‌تواند میزان ناتوانی را کاهش داده و یا عملکرد افراد را حفظ نماید لذا در این پژوهش بر آن شدیم که اثر یک دوره تمرین مقاومتی منتخب ناحیه شانه بر قدرت، درد و عملکرد افراد استفاده‌کننده از ویلچر دستی را مورد مطالعه قرار دهیم.


مقدمه و هدف: هدف از این تحقیق، بررسی اثر یک جلسه تمرین شدید کاراته بر برخی شاخص­های آسیب عضلانی و عملکرد کلیه در کاراته­ کارهاست.


چکیده:

زمینه و هدف: شکی نیست که بیماران مبتلا به کمردرد نسبت به افراد سالم، از بدنشان به نحو متفاوتی استفاده می کنند. هدف این مطالعه مروری بررسی خصوصیات بیومکانیکی است که ممکن است در ورزشکاران مبتلا به کمردرد مشاهده شود.


هدف: مطالعه اثر تمرینات قدرتی- استقامتی فزاینده (تمرین درمانی) و تحریک الکتریکی در کوتاه مدت بر پارامترهای الکترونوروگرافی عصب فوق کتفی در بازیکنان والیبال مبتلا به سندرم تحت خاری.
روش: دوازده بازیکن والیبال شرکت کننده در سوپرلیگ کشور (میانگین سنی ۲۴٫۵±۴٫۵ سال، قد ۱۹۲٫۵±۱٫۵ سانتی متر، وزن ۸۶٫۲±۶٫۴ کیلوگرم، سابقه فعالیت ۸٫۵±۴ سال و عضویت در تیم ملی ۴٫۲±۲٫۸ سال) مبتلا به سندرم عضله تحت خاری بودند، و با تست های تشخیص شامل: الکترومیوگرافی، الکترونوروگرافی، اندازه گیری قدرت در حرکت چرخش به خارج بازو و بررسی وضعیت ظاهری قسمت خلفی کتف (آتروفی ظاهری)، ابتلای آن ها به این سندرم تایید شد؛ آن ها به طور تصادفی در دو گروه شش نفره تمرین درمانی و تحریک الکتریکی قرار گرفتند.


نویسندگان
فریبا قادری ؛ امیر مسعود عرب؛ افسون نودهی ‏مقدم؛ مهدی رهگذر

چکیده

هدف: با توجه به استفاده وسیع از مطالعات الکترومیوگرافی کینزیولوژیک، نرمال‏سازی داده‏های خام هر عضله، برای امکان مقایسه صحیح مقادیر حاصله از افراد و عضلات مختلف ضروری است. رایج‏ترین روش نرمال‏سازی داده‏ها، استفاده از حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات در وضعیت از پیش تعریف شده به‏عنوان علامت الکترومیوگرافی مرجع است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تکرارپذیری حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه در وضعیت آزمون Empty can و بررسی ارتباط آن با حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه انجام شد.
مواد و روش‏ها: ثبت سطحی فعالیت الکترومیوگرافی از ۴ عضله (دلتوئید قدامی، میانی و تراپزیوس فوقانی و تحتانی) در ۲۰ فرد سالم (۱۰ زن و ۱۰ مرد، در دامنه سنی ۹۲/۸±۲۵/۳۱) صورت گرفت و نیروی عضلانی توسط دستگاه دینامومتر ثبت شد. در هر بررسی سه تکرار صورت گرفت.
نتایج: طبق نتایج به‏دست آمده سطح تکرارپذیری در همان روز قابل قبول (۹۵ درصدICC>) ولی در بررسی تکرارپذیری در جلسه بعد، ICC از سطح پایینی برخوردار بود.
حداکثر نیروی عضلانی دینامومتر با حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات شانه ارتباط معنی‏داری نداشت.
نتیجه‏گیری: به‏نظر می‏رسد نتایج تکرارپذیری به دلیل تفاوت در نحوه قرارگیری الکترودها در روزهای مختلف و شرایط فیزیکی و روانی افراد در ترتیب و مقدار عملکرد عضلات در فعالیت مورد بررسی و دامنه حرکتی وسیع شانه و حرکات جبرانی است.
کلیدواژه هاالکترومیوگرافی؛ تکرارپذیری؛ حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک؛ شانه
 

لینک دانلود کامل مقاله :

http://journals.modares.ac.ir/article_6134.html